Can’a

-


Can;

Bakmakla görmek arasındaki derin uçurumu bana sen öğretmiştin, beni körlüğümden kurtaran sendin tıpkı yaşama arzusunu içime akıttığın gibi görmeyi de sen öğretmiştin. Ben vazgeçmenin bir şeye sahip olabilme gücünü yeni keşfediyordum o günlerde kim bilir belki bende sana bunu öğretmişimdir, bizden vazgeçerken tereddüt etmeme nedenin buydu belki de…

Her neyse…

Sabahları koşarken taktığım güneş gözlüklerine bakar  yüzünü ekşitirdin;
“Doğayı hissetmek yerine şu karanlık camların arkasına saklanıyorsun.  Şu güneşten kısılan gözlerin bile öyle kıymetli ki.” Her sabah aynı cümleleri kurardın bıkmadan usanmadan bense hiç dinlemez her gün yeni bir karanlık camın arkasına saklanırdım. Dün ilk defa çıplak gözle baktım güneşe. Her sabah koştuğumuz o yolun bu kadar canlı, bu kadar neşeli olduğunu bilmezdim. Haklıymışsın uzun bir aradan sonra ilk kez derin bir nefes aldığımı hissettim.

Gittiğimiz son geziyi hatırlıyor musun? Birlikte Roma’daydık. Ben her şeyi kaydetmeye çalışırken sen telefonunu cebinden bile çıkarmamıştın;
“Anın büyüsünü yaşamak burayı seninle gerçek anlamda deneyimlemek istiyorum.” Aynen böyle söylemiştin. Bense hala bize kalacağını düşündüğüm kareler çekme derdindeydim. O kareler seninle birlikte şimdi bense küçücük bir ekrandan onların sahteliği ile baş başayım…

Seni çok özlüyorum..

Senin bana gösterdiklerini ceplerime doldurup bir çılgınlık yaptım. Geçen ay kimselere haber vermeyip Roma’ya gittim.  Kolezyum’u gezerken ben de tıpkı senin yaptığın gibi telefonumu kapadım.  İtalyan dilinin tınısı havaya karışıp farklı bir lezzet sunarken, yaşanmışlığı içime çektim. Etrafımda binlerce beden o küçücük ekranlara sığmayacak bu deneyimi bir camın arkasından yalnızca seyrediyorlar bense tüm hücrelerimde hissediyordum.  Bir çılgınlık yapmaya tam da o an karar verdim. Kolezyum’un önündeki çimenlikte yoga yapmaya başladığımda şaşkına dönen gözlerle buluştum. Bazıları kınayarak, bazıları takdirle ve bazıları da hasetle bakıyorlardı.
İşte seni tam o an anladım. Bahsettiğin yaşamak, görmek tam da böyle bir şeydi. Cesaret edip kaçmadan, direnerek tüm bedeninde, hücrelerinde hissederek, sahip olmanın da vazgeçmek kadar güçlü olduğunu kabul ederek…  Vazgeçmeyi güçlü yapan ona sahip olduğunu bilmekmiş.

Umarım şu anki hayatında mutlusundur. Bana görmeyi, yaşamayı ve hatta mutlu olmanın değil dengede kalabilmenin önemini öğrettin.

Sevgimle ve minnetle…

Meryem.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sevgi Emektir

-
Resim
Güzel ve  çirkindeki  canavar ,  bir prens olmasa ve bir şatoda yaş a masaydı; muhtemelen güzeli yerdi. Çocukken bize aşılanan mutlu sonlar acaba ger çek ten mutlu mu? Son zamanlarda bunu çok düşünüyorum. Küçükken izlediklerimiz, dinlediklerimiz, kurtarılmaya muhtaç prenseslerle dolu. Üstelik  filmlerde   de durum pek faklı değil. Uslanmaz çapkın adamlar bir anda, saf ve sakar kızlara tutulup değişiyorlar. İlişkileri başta iyi gitse   de başroldeki kadının mutlaka bir yerde canı acıyor. Sonrası bu hastalıklı adamı  iyileştirme  çabası ve mutlu son.  Bir kere değil defalarca kez bunu yapmış o adamlar, mutlu sondan sonra köşelerine mi çekiliyor? Cevabı hepimiz biliyoruz:Hayır! Peki  neden  h er  seferinde  masalların, filmlerin ve kitapların peşinden gidiyoruz. Her ilişkide bir tarafın diğerinden daha çok verici oluşu can sıkıcı.  “Ama onun bana ihtiyacı var!” peki senin, senin ona ihtiyacın yok mu? Dinlenmeye , sevilme...
Devamı

Boşluk

-
Resim
Yataktan çıkmak  istemediğimiz günler olur. Hiçbir şey yapmak gelmez içinden, uyumak istersin ,  bu dünyadan kaçmak  hatta kendini  kapatmak istersin.  Sonra dönüp baktığında fark edersin onu, içindedir .   Ö ylece sessizce seni bekliyordur. Korkarsın ondan kaçmak istersin ama bir gün mutlaka yüzleşmek z orunda olduğunu bilirsin. Ne zaman dır ordadır? Neden oradadır? Tüm bu soruların cevabını bilirsin ,  bilmediğin tek şey o boşluğu nasıl dolduracağındır. Sonra hiçbir şey olmamış içine hiç dönmemiş gibi çıkarsın o yataktan yeni bir güne uyanır gibi kalkarsın, kollarını açar gerinir yüzünde ki en sahici gülümsemeyle kandırmaya çalışırsın kendini.  Aynadaki yansıman en büyük aldatıcın olur, geçti dersin .   T a mam işte ,  doldurdum o boşluğu ama işte tam da o anda dikkatini çeker gözlerindeki boş bakışlar.  Gitmediğinin ,  senin kendini kandırdığının en büyük kanıtı ile yüz yüze gelirsin .   A rtık dönüşü yoktur ya o boşluğ...
Devamı

Bir Garip Sokak Köpeği

-
Resim
Bir sokak köpeği olarak sıradan ve sıkıcı bir hayatım var. Her sabah Pala’nın yerinde insanların parasını ödeyip yarısından fazlasını yemedikleriyle paşalara layık bir kahvaltı yapıyorum. Kahvaltıdan hemen sonra formumu korumak için köşedeki büfeye yürüyorum. Büfenin sahibi Mine harika bir kadın, her sabah bana gazete okuyor, her haberden sonra başımı okşuyor ve o haber hakkında benimle konuşuyor. Sanırım çok yalnız bir kadın ama şahane bir dost Nerede kalmıştık ah evet gazete... Günün en sevdiğim saati kesinlikle bu an. Gerçi eskiden gazete sayfalarını çevirerek okurdu ki sayfaları çevirirken çıkan o sese bayılırdım şimdiyse parlak mavi bir ekrandan okuyor eski tadı vermiyor tabi ki ama yine de gündemi takip etmek şahane. İnsanlar her gün sizi şaşırtacak bir şey buluyor. Gerçi eskiden daha neşeli haberler oluyordu, şimdi ise şiddet ve sapkınlık içeren haberlerden geçilmiyor. İnsan, çok acayip bir varlık. Kendi türüne ihanet eden başka bir tür yoktur dünya üzerinde. Öyle k...
Devamı